این روزها آینه‌ها روی دلم سنگینی می‌کنند و من روزی حداقل یک نوبت، جد می‌کنم و دلم را توی سطلِ آشغالِ قلمزنی شده‌ای بالا می‌آورم که بازار قیصریه اصفهان را با همه‌ی آن صدای تلق وتلوش روی سرم می‌گذارد. یعنی کسی هست که سر مرا برای چند روز هم که شده از من بدزدد و بادش را خالی کند و به جایش فقط کمی کاه بگذارد؟