احساس ها هم می میرند ومرگ آن ها به مراتب دهشتناک تر و بدتر از مرگ ما انسان هاست .  وقتی احساسی بمیرد یک نقطه ی تو خالی، چیزی شبیه صفر،  جایی در درون تو بر جا می گذارد و تو گویی قادر نیستی درون آن خالی چیزی بگذاری در برابرش با بهتی عجیب روبه رو می شوی. اینکه  چیزی به درون آن راه یافتنی نیست گاهی ترا به وحشت می اندازد و نسبت به خودت و به آنچه هستی و بوده ای دچار تردید می شوی.